همشهری آنلاین - محمد سرابی: اینجا مراسم سرود، سخنرانی و بیان حقایقی از جنگ، جلوه دیگری از مقاومت و پیروزی جامعه ایرانی است که با حضور همه اعضای این جامعه در «خیابان» معنا پیدا کرده است.
ساعت ۸
با تاریک شدن هوا در پیادهروی خیابان ولیعصر میتوان خانوادههایی را دید که همراه با کودکان خود با پرچمی در دست بهسوی باغ فردوس میآیند. تنوع پوشش و ظاهر خانوادهها زیاد است؛ درست مانند جامعه امروزی ایران. از دروازه ورودی محوطه موزه سینما، نیمکتهای مدرسه به یاد شهدای دانشآموز قرار گرفتهاند. تا ساعت ۸شب این نیمکتها پر از جمعیت میشود. نمای ساختمان سفید خانه سینما با گچبری سقف و ستونهایش به رنگ پرچم ایران نورپردازی شده است. مقابل سکویی که برای اجرای برنامه ساخته شده چند بطری آب چیده شده که هر یک شاخه گل سرخی دارد. همهچیز نشان از یادآوری شهدای معصوم جنگ تحمیلی سوم دارد. در سمت راست چایخانهای برپاست و صدای استکان و نعلبکی به گوش میرسد. در سمت چپ چادری برای نقاشی کشیدن کودکان قرار دارد. فضا نیمه تاریک و هوا کمی سرد است و جمعیت دائما بیشتر میشود تا زمانی که پخش موسیقی با صدای محسن چاووشی شروع مراسم را اعلام میکند و پرچمها به حرکت در میآیند.
بخش اعظم مراسم به اجرای موسیقی اختصاص دارد و در شبهای گذشته خوانندگانی مانند امیر تاجیک، زانکو، بهرام پاییز، امیر تیموری، سید یوسف، اسد رخت، حسین حقیقی و علیرضا پوراستاد در باغفردوس از وطن خواندهاند. خدام حرم امام رضا(ع) پرچم متبرک امام هشتم را به میان مردم میآورند و جواد موگویی، مستندساز به شرح نکاتی درباره جنگ میپردازد.
۱۰روز گردهمایی
گردهمایی باغفردوس از ۱۷فروردین شروع و برنامه اولیه برای ۱۰روز پیشبینی شده است. یکی از برگزارکنندگان این مراسم به همشهری میگوید که در ابتدا محدودیت و چارچوب مشخصی برای اجرا وجود نداشت و تنها هدف، گردهمایی همه مردم با ظاهر و سلیقههای گوناگون بود.
سید علی احمدی تأکید میکند: «به همراه برخی از دوستان تصمیم گرفتیم طرحی را اجرا کنیم تا بتوان همه مردم را دعوت به حضور در خیابان کرد. تجمعهای شبانه مردمی در میادین و نقاط مختلف شهر انجام میشود اما ممکن بود برخی از شهروندان ما احساس کنند که خیلی اهل آن نوع مراسم نیستند. هدف ما حضور و مشارکت مردم عزیزمان بدون هیچ محدودیت در دفاع از میهن اسلامی است و برای همین این فضا آمادهسازی شد.»
او با اشاره به نمایش مظلومیت دانشآموزان شهید میناب میگوید: «وقتی تصمیم به شروع این کار گرفتیم خیلی از دوستان به ما کمک کردند. این گردهمایی نه عنوان خاص و نه برگزارکننده متمرکز و ویژهای دارد و یک کار گروهی از سوی کسانی است که میخواهند میزبان همه مردم از هر فرهنگ و سلیقهای باشند.»
نیمکتهای مدرسه میناب
ابتدای باغفردوس در خیابان ولیعصر یک چیدمان بزرگ توجه همه را جلب میکند؛ نمایی از مدرسه میناب اینجا دوباره ساخته شده است. نیمکتهای مدرسه در کنار هم قرار گرفتهاند و روی هر کدام کولهپشتی دخترانه کوچکی است با کتاب و دفتر مدرسه و یک شمع روشن و پشت آن هم دیوار کلاس که روی آن نوشته شده مرگ بر آمریکا و پنجره شکسته و سقف فروریخته و تخته سیاه قرار دارد. نور قرمز همه جا را پوشانده است. خودروهای شهروندان وقتی از مقابل این چیدمان میگذرند سرعت خود را کم میکنند. عابران میایستند و مدتی این صحنه را تماشا میکنند. یادمانی از کودکانی که نخستین روز حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی با شلیک مستقیم موشک به مدرسه شهید شدند.
نمایشگاهی از جامعه ایرانی
فاصله خیابان ولیعصر تا ورودی موزه سینما نهر بزرگی با فوارههای سنگی به سبک باغهای ایرانی دارد. ۲ طرف این نهر عکسهای بزرگی از جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی نصب و میانه آن شمعهایی به یاد شهدای جنگ روشن شده است. عکسها متفاوت هستند و هرکدام شرحی دارند از آنچه در ۴۰روز مقاومت گذشت. در جای جای این مسیر نوازندگان خیابانی به اجرای برنامه مشغول هستند. فضای سبز مقابل موزه سینما به شکل یک بوستان محلی طراحی شده است و بازدیدکنندگان ثابتی دارد که در این شبها به تماشای گالری بزرگ عکس میروند. انتهای مسیر هم به مجسمهای ساخته شده از پرچمها و پیشانیبندهای قرمزرنگ میرسد.
نظر شما